Etiketler

, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Komik şeyler konuştuğumuzu sanıyorduk. Karlı bir akşamdı, özentilikten konulmuş şarap kadahlerinden birkaç yudum eksilmişti. “Ne yani, evde kalmış kız tripleri mi bunlar? Ne?” diye sordu adam yanındaki üç kadına bakıp.

Neydi cidden “tribimiz”? Evde mi kalmıştık? Yan gözle diğer kadına baktım, ağzını açası yok gibiydi. Geçmişte kalmıştı. Cevap vermemek için gözlerini kaçırırken diğer kadına çarptı bakışları. İkinci kadın sırasını kadehine uzanarak savdı. O, kariyerde kalmıştı bir ara, sonra bir süre nişanlılıkta kalmayı planlamıştı ama belli ki artık “kalmak” eylemini kullanmak istemiyordu. O; nişanlılığa yerleşmişti, orada yaşıyordu artık.

Adama baktım. Aşıktım ben ona, kalanlar biliyordu ama o… Ben de ona “Nereden geliyorsun?” desem “Bilmezden.” diye cevap verecekti. Yola çıkalı çok olmuştu da bir türlü varamamıştı gideceği yere. Yine de, aşkımı bilmezden gelirken ara sıra imalarıma karşılık verip geri çekilirdi hep. Gerilla taktiğiyle sevilebiliyordum ben, bunca yıldır alışmıştım. Askerlik var demişti, dönünce resme bir kadın girmişti. Kadın gidince dert ortaklığıyla “Şu acımı çekeyim de bakarız.” arasında bir yerde konaklamıştım. Ta ki o kariyer peşine düşüp yurt dışına gidene kadar, orada da birkaç kadın girdi manzaraya. Ben vazgeçmişken geri geldi. O zamandan beri pes etmiştim, birini bulsa da evlense, ben de yoluma baksam diye bekliyordum.

“Şimdi biz bu kadar kadınız, karşında oturmuşuz. Sen evde mi kaldık diye soruyorsun, cevap da alamıyorsun ya… Yanındaki kadın nişanlılıkta kaldı, öbürü geçmişte. Sen sıkma canını, çok yer var. Facebook’ta kalanlar, sms mesajında kalanlar… Ben sana nerede kaldığımı anlatayım asıl. Önce okulda kaldım ben, uzun sürdü biliyorsun. Kariyerde kalacaktım beceremedim, o ara aşk acısında kaldım. Dedim yok, olmuyor. Seyahatte kaldım uzunca bir süre. Orada burada saçma ilişkilerde kaldım… Ben buralardayım, sorarsan yerimi söylerler. Sahi, sen nerede kaldın?”